Słownik języka polskiego:
Kulminacja
1. «największe nasilenie jakiegoś procesu, stanu uczuciowego, jakiejś działalności itp.»
2. «przejście ciała niebieskiego przez płaszczyznę południka»
3. «najwyższy punkt na jakimś obszarze»
Słownik wyrazów bliskoznacznych:
Kulminacja – maksimum, szczyt, apogeum, górowanie, pełnia, limit, granica, wierzchołek, zwieńczenie
Słownik ortograficzny:
Kul mina cja –cji, –cję; –cji
Słownik wyrazów obcych:
Kulminacja – punkt szczytowy; najwyższe nasilenie jakiejś działalności, procesu, stanu uczuciowego itp.; astr. górowanie, przejście ciała niebieskiego przez płaszczyznę południka.
Etym. – późń. łac. Culminare ‘wywyższać’ od łac. culmen dpn culminis ‘szczyt’
Twoim zadaniem jest rozpoznanie oraz określenie, z jakich słowników pochodzą podane hasła. Pierwsza pochodzi ze słownika języka polskiego, ponieważ tłumaczy nam znaczenie słowa kulminacja. Druga definicja pochodzi ze słownika wyrazów bliskoznacznych, ponieważ przedstawia nam synonimy słowa kulminacja. Trzecie hasło pochodzi ze słownika ortograficznego – pokazuje poprawną pisownię i odmianę tego wyrazu. Ostatni przykład pochodzi ze słownika wyrazów obcych, ponieważ podaje znaczenie słowa kulminacja oraz wyjaśnia znaczenie tego wyrazu.