Postawa Prometeusza przedstawiona w utworze Zbigniewa Herberta nie jest zgodna z jego mitologicznym pierwowzorem. W przytoczonym tekście Prometeusz ukazany jest jako zwykły, starzejący się człowiek, stojący u kresu życia. Natomiast w micie opisanym przez Jana Parandowskiego Prometeusz to potężny tytan, dobroczyńca ludzkości, który stworzył człowieka i za swój bunt wobec bogów został surowo ukarany.
Plan wydarzeń mitu o Prometuszu:
1. Stworzenie ludzi przez Prometeusza z gliny oraz łez.
2. Brak umiejętności u ludzi – żyją słabo, nie potrafią się bronić.
3. Prometeusz postanawia pomóc ludziom wbrew woli Zeusa.
4. Wykradzenie ognia z Olimpu i podarowanie go ludziom.
5. Rozwój ludzkiej cywilizacji dzięki ogniowi (narzędzia, obróbka metali, gotowanie).
6. Zeus wpada w gniew z powodu nieposłuszeństwa Prometeusza.
7. Zemsta Zeusa na ludziach – zesłanie Pandory z puszką pełną nieszczęść.
8. Ukaranie Prometeusza – przykucie go do skały Kaukazu.
9. Codzienna męka bohatera – orzeł Zeusa wyjada mu wątrobę, która wciąż odrasta.
10. Współczucie bogów i ludzi dla cierpiącego Prometeusza.
11. Wyzwolenie Prometeusza przez Heraklesa (w niektórych wersjach mitu).
12. Pojednanie Zeusa z Prometeuszem – kara ustaje po wykonaniu warunku (np. noszenie pierścienia z kawałkiem skały).