Kiedy wrócił z wojny, powitali go dwaj (M., r. mos.) bracia i dwie (M. r. nmos.) siostry. Zamieszkał w dworku z pięcioma (N., r. nmos.) pokojami. Przez dwa (B., r. nmos.) lata prowadził spokojne życie. Codziennie rano wypijał jedną (B., r. ż.) kawę, zjadał pięć (B., r. nmos.) kromek chleba z szynką. Z rozrzewnieniem przyglądał się trzem (C., r. nmos.) psom łaszącym się do nóg. Rzucał im jedną (B., r. ż.) kość i obserwował, jak o nią walczą. Po czterech (Ms., r. nmos.) minutach zwyciężał zwykle najmniejszy. Dla dwóch (D., r. nmos.) zawsze miał przysmak.
Liczebniki są określeniem rzeczownika, nazywają liczby, ilość i kolejność i odpowiadają na pytania: ile?, który/która/które z kolei? Liczebniki główne odmieniają się przez przypadki i rodzaje, a liczebniki porządkowe przez przypadki, liczby i rodzaje – ich formy gramatyczne są takie, jak rzeczowników, które określają. Rzeczowniki odmieniają się przez liczby i przypadki: mianownik (kto? co?), dopełniacz (kogo? czego?), celownik (komu? czemu?), biernik (kogo? co?), narzędnik (z kim? z czym?), miejscownik (o kim? o czym?) i wołacz (o!).