Według Bernsteina, funkcjonowanie państwa, czyli jego struktura polityczna, prawna i administracyjna, ma istotny wpływ na sytuację robotników. Państwo pełni rolę regulatora relacji społecznych i ekonomicznych, a także zarządcy konfliktów i nierówności w społeczeństwie. To właśnie w ramach państwa podejmowane są decyzje dotyczące prawa pracy, polityki socjalnej i ochrony socjalnej, które bezpośrednio wpływają na warunki pracy i życia robotników.
Bernstein zwrócił uwagę na to, że państwo może działać na rzecz interesów klasowych, zarówno robotników, jak i kapitalistów. Przykładowo, w demokratycznym państwie opiekuńczym państwo może wprowadzać regulacje, które chronią prawa pracownicze, zapewniając bezpieczne warunki pracy, godziwą pensję i inne korzyści socjalne. Z drugiej strony, w państwach autorytarnych lub pod wpływem interesów korporacyjnych, państwo może działać na korzyść kapitalistów, ignorując prawa pracownicze, faworyzując elastyczność rynku pracy lub stosując represyjne środki wobec ruchów robotniczych.
Związek zauważony przez Bernsteina między funkcjonowaniem państwa a sytuacją robotników polega na tym, że państwo ma kluczowe znaczenie w kształtowaniu warunków pracy i życia robotników poprzez swoje decyzje polityczne, prawne i administracyjne.