Przebudowa ustroju na wzór istniejących monarchii parlamentarnych. – Stanisław Konarski
Ograniczenie liberum veto. – Stanisław Leszczyński
Zniesienie liberum veto. – Stanisław Konarski
Przyznanie praw wyborczych tylko szlachcie posiadającej majątek. – Stanisław Leszczyński
Utworzenie sprawnego rządu: Rady Rezydentów. – Stanisław Konarski
Powiększenie armii do 50 tysięcy żołnierzy w czasie pokoju i 100 tysięcy w czasie wojny. – Stanisław Leszczyński
Zastąpienie pańszczyzny czynszem. – Stanisław Leszczyński
Przyznanie wolności osobistej chłopom. – Stanisław Konarski
Stanisław Konarski należał do zakonu pijarów, był wszechstronnie uzdolnionym człowiekiem i bardzo zależało mu na przeprowadzeniu reform w kwestii edukacji i szkolnictwa. Postulował także równość wszystkich ludzi w kraju, co było czymś nietypowym na tamte czasy. Napisał wiele utworów, m.in. „O skutecznym rad sposobie”, gdzie sformułował swoją wizję ustroju państwa, bazując częściowo na ustrojach państw sąsiednich.
Stanisław Leszczyński był królem Polski w latach 1704–1709 i 1733–1736. Proponował reformy odmienne od pijara Konarskiego, ponieważ skupiał się głównie na wprowadzeniu czynszu i zniesieniu pańszczyzny oraz ograniczeniu liberum veto, nie chciał jednak wielkich zmian w związku z rolą króla w państwie.