| Kogo nazywamy żołnierzami wyklętymi albo niezłomnymi? | Żołnierzy Państwa Podziemnego, którzy po wkroczeniu Armii Czerwonej zaczęli walczyć zarówno z Niemcami, jak i siłami Związku Radzieckiego, a po zakończeniu II wojny światowej kontynuowali walkę z okupantem, tym razem komunistycznym. |
| Ilu ich było pod koniec 1945 r.? | około 80 tysięcy |
| Dlaczego walczyli? | Uważali, że walka o wolność, rozpoczęta w 1939 r., nie skończyła się, gdyż Związek Radziecki jest nowym okupantem.Do tego wierzyli w wybuch wojny ZSRR z Zachodem, konflikt ten miał dać Polsce wolność.Oprócz tego wiedzieli, że żołnierze AK są prześladowani; jeśli złożyliby broń, najprawdopodobniej zostaliby aresztowani przez UB i NKWD. |
| Na czym polegała ich walka? | Na walce partyzanckiej: atakach na osoby związane z władzą komunistyczną, milicją obywatelską, UB, a także obronie przed obławami UB i NKWD oraz innych jednostek podległych komunistom |
| Kiedy i dlaczego większość z nich zaprzestała walki? | W 1947 r., gdy okazało się jasne, że wojna między ZSRR a Zachodem nie wybuchnie. Po ogłoszeniu przez władze komunistyczne amnestii większość żołnierzy złożyła broń. |
| Ilu żołnierzy wyklętych zginęło w latach 1944–1947? | Liczbę zabitych szacuje się na około 20 tysięcy. |
Walka żołnierzy wyklętych uznawana jest za przejaw niezłomności polskiego ducha. Ludzie ci uważali, że Polska nie będzie wyzwolona do czasu, aż na jej czele stanie rząd niezależny od nazistowskich, a następnie komunistycznych okupantów.