–ugryźć się w język
–znaleźć się w potrzasku
–wpaść z deszczu pod rynnę
–najeść się wstydu
–podnieść larum
–przysiąść fałdów
Na czerwono zaznacz:
– ugryźć się w język
–znaleźć się w potrzasku
Czasownik to część mowy, która wyraża odbywające się czynności oraz niektóre stany osób i innych istot żywych, rzeczy czy zjawisk. Czasownik odpowiada zatem na pytania: co robi? co się z nim dzieje? co się dzieje? Natomiast bezokolicznik to nieosobowa (nieodmieniona przez osoby) forma czasownika, również nieodmieniona przez czasy (nie polega odmianie w czasach) np. pisać, jeść, być. Formy osobowe czasownika są to czasowniki odmienione przez m.in. osoby, np. biegną, tańczy. Wyróżniamy czas teraźniejszy, czas przeszły i przyszły czasownika. Czas teraźniejszy zakłada, że dana rzecz odbywa się w chwili mówienia, np. „Ja dyktuję, a Ty piszesz”. Czas przeszły oznacza, że moment mówienia następuje po tym, jak czynność odbywała się np. „wczoraj czytałam książkę”. Czas przyszły oznacza, że czynność, którą wyraża czasownik, odbędzie się dopiero po momencie mówienia o niej. Występują dwa rodzaje czasu przyszłego: prosty i złożony. Czas przyszły prosty tworzą czasowniki dokonane np. „przeczytam”, „zjedzą”, natomiast czas przyszły złożony opisuje niedokończoną czynność dziejącą się w przyszłości. Tworzy się go na dwa sposoby: za pomocą odmienionego czasownika „być” oraz odmienionego czasownika nazywającego czynność, np. „będę czytał”, „będą jedli” lub za pomocą odmienionego czasownika „być” oraz bezokolicznika określającego czynność np. „będę czytać”, „będą biegać”.