W roztworze znajduje się najwięcej cząsteczek siarkowodoru. Wodny roztwór siarkowodoru jest słabym kwasem, który w niewielkim stopniu rozpada się na jony (jest ich mniej niż cząsteczek niezdysocjonowanych).
H2S słaby elektrolit, dysocjuje w niewielkim stopniu, powstaje mało jonów, dużo cząstek niezdysocjonowanych.