kryzys gospodarczy – kryzys pogłębiała nędza, która wynikała ze spadku ceny jedwabiu o 50%. Ostatnią deską ratunku miała być armia, która zdobyłaby kolonie dla kraju.
ambicje mocarstwowe – w Japonii podobnie jak w Europie narastały pragnienia imperialne. Sądzono, że posiadanie kolonii wyprowadzi Japonię z biedy i wyniesie ją na arenie międzynarodowej.
militaryzm – ambicje mocarstwowe doprowadziły do militaryzacji Japonii. Na rzecz rozwoju władzy armii zniszczono parlamentaryzm. Wojsko zaczęło bardzo mocno wpływać na politykę państwa.
nacjonalizm – był inny niż ten w Europie na początku XX w. Nie istniał kult jednostki czy rządy jednej partii. Japońska odmiana charakteryzowała się przekonaniem, że naród japoński jest boską rasą, a np. Chińczycy są gorsi od świń.
W latach 30. XX w. Japonia zakończyła politykę izolacji, zamieniając ją w agresywną politykę ekspansji w celu zdobycia kolonii i stworzenia mocarstwa japońskiego.