Przytoczony fragment wiersza stanowi puentę całego tekstu autorki. Doroszewicz skonstruowała swój tekst w sposób udowadniający znaczenia imion, jakie otrzymują ludzie. Zacytowany wiersz Kerna podkreśla tę cechę, zaznaczając, że imię towarzyszy człowiekowi przez całe życie. W ten sposób Doroszewicz potwierdziła postawioną przez siebie tezę, odnosząc się do innych przykładów literacki.
Wiersz został przytoczony, aby spuentować i potwierdzić tezę autorki.