Koniec wieku XIX
„Przekleństwo?... Tylko dziki, kiedy się skaleczy,
Złorzeczy swemu Bogu, skrytemu w przestworze.
Ironia?... Lecz największe z szyderstw czyż się może
Równać z ironią biegu najzwyklejszych rzeczy? […]
Idee?... Ależ lat już minęły tysiące,
A idee są zawsze tylko ideami.
Modlitwa?... Lecz niewielu tylko jeszcze mami
Oko w trójkąt wprawione i na świat patrzące. […]
Walka?... Ale czyż mrówka rzucona na szyny
Może walczyć z pociągiem nadchodzącym w pędzie?
Rezygnacja?... Czyż przez to mniej się cierpieć będzie,
Gdy się z poddaniem schyli pod nóż gilotyny? […]
Cóż więc jest? Co zostało nam, co wszystko wiemy,
Dla których żadna z dawnych wiar już nie wystarcza?
Jakaż jest przeciw włóczni złego twoja tarcza,
Człowiecze końca wieku?... Głowę zwiesił niemy.”
Reprodukcja przedstawia mężczyznę pogrążonego w zamyśleniu, który sprawia wrażenie człowieka smutnego i przygnębionego. Zastosowane w reprodukcji kolory to czarny i szary – mogą one świadczyć o tym, że przedstawiony bohater jest w głębokim stanie rozpaczy. Cytat opisujący nastrój mężczyzny to: „… Cóż więc jest? Co zostało nam, co wszystko wiemy,
Dla których żadna z dawnych wiar już nie wystarcza?...”
Cytaty stosujemy zarówno w formie wypowiedzi pisemnej jak i ustnej. Cytat stanowi wzmocnienie stanowiska osoby cytującej. Za pomocą cytatu wypowiedź nabiera dodatkowej wartości merytorycznej. Cytat oznaczamy cudzysłowem na początku i na końcu zdania. Może być poprzedzony zdaniem wprowadzającym na początku wypowiedzi lub na końcu – wtedy oddzielamy go myślnikiem.