Kainowe znamię, inaczej kainowe piętno – piętno zbrodniarza, mordercy, bratobójcy.
Bóg naznaczył Kaina znamieniem, aby każdy mógł go rozpoznać oraz żeby nikt go nie zabił. Nie była to forma zabezpieczenia Kaina. Bóg chciał, aby Kain żył jak najdłużej z okrutnym poczuciem winy oraz świadomością, że zabił własnego brata.
Innym utworem, który nawiązuje do tego motywu, jest „Balladyna” Juliusza Słowackiego. Tytułowa bohaterka zabiła z zazdrości swoją siostrę – Alinę i została naznaczona krwawiącym znamieniem.
Motyw „kainowego znamienia” nie zawsze jest przedstawiony w literaturze w dosłowny sposób. Nawiązanie do niego pojawia się między innymi w „Makbecie” Williama Shakespeare’a, w którym Lady Makbet myje nieustannie ręce, gdyż ma wrażenie, że pojawia się na nich krew zabitych przez nią osób.