Prawdziwego przyjaciela poznaje się w biedzie.
Adam i Tomek to sprawdzeni przyjaciele.
Arystoteles powiedział, że mieć wielu przyjaciół, to jak nie mieć żadnego.
Na kłopoty najlepsza jest rozmowa z przyjacielem.
Odmiana rzeczownika przyjaciel przez przypadki i liczby wygląda następująco:
| Przypadek: | l. pojedyncza | l. mnoga |
| M. (kto? co?) | przyjaciel | przyjaciele |
| D. (kogo? czego?) | przyjaciela | przyjaciół |
| C. (komu? czemu?) | przyjacielowi | przyjaciołom |
| B. (kogo? co?) | przyjaciela | przyjaciół |
| N. (z kim? z czym?) | przyjacielem | przyjaciółmi |
| Ms. (o kim? o czym?) | przyjacielu | przyjaciołach |
| W. (o!) | przyjacielu! | przyjaciele! |
W liczbie mnogiej tego rzeczownika występują w temacie oboczności: e:ó:o i l:ł.