bajka – fajka, buzia – Zuzia, harmonia – symfonia, knieja – nadzieja, perkusja – dyskusja, Rozalia – dalia
– Nikt nie słyszał bajki o kocie bez fajki.
– W gęstej kniei nie było nadziei.
– Dała Zuzi swojej buzi.
– Dla Rozalii nie ma dalii.
– Pilnował harmonii w tworzonej symfonii.
– Zabrakło dyskusji o dźwiękach perkusji.
Dwa wyrazy rymują się, gdy mają taką samą ostatnią sylabę (lub więcej). Zakończenie -i piszemy w rzeczownikach rodzimych (hrabi, głębi, ziemi) oraz w dopełniaczu, celowniku i miejscowniku liczby pojedynczej wszystkich wyrazów zakończonych na -ea (idea – idei, Korea – Korei). Podobnie jest z zakończeniami -aja, -eja, -ija, -oja i -yja. Zakończenie -ji piszemy w dopełniaczu, celowniku i miejscowniku liczby pojedynczej rzeczowników zakończonych na -cja, -sja i -zja (kolacja – kolacji, misja – misji, wizja – wizji). Zakończenie -ii piszemy w dopełniaczu, celowniku i miejscowniku liczby pojedynczej wyrazów zapożyczonych, które w mianowniku lp. mają końcówkę -ia (Portugalia – Portugalii, Klaudia – Klaudii, historia – historii).