Tlenki to związki chemiczne tlenu z innym pierwiastkiem. Tlen w tlenkach ma zazwyczaj wartościowość II. Aby zapisać wzór sumaryczny tlenku, zapisujesz symbole pierwiastka i tlenu, ustalasz ich wartościowości, a następnie stosujesz metodę „na krzyż”, przenosząc wartościowości jako indeksy dolne. Jeśli indeksy można skrócić, należy to zrobić.
Na przykład dla tlenku glinu: Al ma wartościowość III, a O wartościowość II, więc otrzymujesz Al2O3.
Dla tlenku siarki(VI) po skrzyżowaniu otrzymujesz S2O6, ale po skróceniu wzór ma postać SO3.
Nazwy tlenków tworzy się według schematu: „tlenek + nazwa pierwiastka”. Jeśli pierwiastek może mieć różne wartościowości, podaje się ją w nawiasie cyfrą rzymską, np. FeO to tlenek żelaza(II), Fe2O3 to tlenek żelaza(III).
Aby ustalić wartościowość pierwiastka na podstawie wzoru tlenku, wykorzystujesz fakt, że tlen ma wartościowość II. Mnożysz liczbę atomów tlenu przez II i otrzymany wynik dzielisz przez liczbę atomów drugiego pierwiastka. Na przykład w Cl2O7 siedem atomów tlenu daje łącznie 14, a 14 : 2 = VII, dlatego Cl2O7 to tlenek chloru(VII).