Wodorki to związki chemiczne wodoru z innym pierwiastkiem.
W większości prostych zadań wodór traktuje się jako pierwiastek o wartościowości I.
Aby zapisać wzór wodorku, zapisujesz symbole wodoru i drugiego pierwiastka, ustalasz ich wartościowości, a następnie dobierasz indeksy tak, aby wartościowości się zgadzały.
Na przykład w wodorku potasu potas ma wartościowość I, a wodór I, dlatego wzór ma postać KH. W wodorku wapnia wapń ma wartościowość II, więc potrzebne są dwa atomy wodoru i otrzymujesz CaH2. W wodorku glinu glin ma wartościowość III, dlatego wzór to AlH3.
Nazwy wodorków tworzy się najczęściej według schematu „wodorek + nazwa pierwiastka”, np. KH to wodorek potasu, CaH2 to wodorek wapnia, a AlH3 to wodorek glinu. Niektóre związki wodoru mają utrwalone nazwy, np. HCl to chlorowodór, HBr to bromowodór, HI to jodowodór, HF to fluorowodór, H2S to siarkowodór, a NH3 to amoniak.