Kation: Na+, anion: Cl- → wzór: NaCl, nazwa soli: chlorek sodu
Kation Mg2+, anion: Cl- → wzór: MgCl2, nazwa soli: chlorek magnezu
Kation Al3+, anion: Cl- → wzór: AlCl3, nazwa soli: chlorek glinu
Kation: Na+, anion: S2_ → wzór: Na2S, nazwa soli: siarczek sodu
Kation: Mg2+, anion: S2- → wzór: MgS, nazwa soli: siarczek magnezu
Kation: Al3+, anion: S2- → wzór: Al2S3, nazwa soli: siarczek glinu
Wzory soli tworzy się na podstawie wartościowości metalu oraz reszty kwasowej tworzących sól, wartościowość metalu równa jest ładunkowi tworzonego przez niego kationu, natomiast wartościowość reszty kwasowej jest równa dodatniej wartości tworzonego przez nią anionu. Wartościowości te przepisuje się „na krzyż” we wzorze sumarycznym, chyba że są one sobie równe. Sól tworzona więc przez kation sodu Na+ oraz anion chlorkowy Cl- ma wzór NaCl, a sól tworzona przez kation glinu Al3+ i anion siarczkowy S2- ma wzór Al2S3. Nazwy soli tworzy się, dodając do nazwy metalu w dopełniaczu (z uwzględnieniem jego wartościowości) nazwę reszty kwasowej. Sole kwasów beztlenowych mają końcówkę „-ek”. Przykładowo sól MgS to siarczek magnezu, a sól AlCl3 to chlorek glinu itd.