Węgiel tworzy dwa tlenki- CO oraz CO2, lecz wiązanie koordynacyjne występuje tylko w cząsteczce CO:
Istotą wiązania koordynacyjnego jest to, że para elektronowa tworząca wiązanie pochodzi wyłącznie od jednego atomu, zwanego donorem, i jest przekazywana atomowi lub jonowi, który ma wolne miejsce na taką parę elektronową, czyli akceptorowi.
Donor udostępnia swoją wolną parę elektronową, a akceptor przyjmuje ją, dzięki czemu między nimi powstaje wiązanie chemiczne. Po utworzeniu wiązania koordynacyjnego nie różni się ono własnościami od zwykłego wiązania kowalencyjnego, różni się jedynie sposobem powstania.