II – podnoszenie kwalifikacji pracowników fabryk.
III – współpraca z ośrodkami naukowo-badawczymi.
IV – ograniczenie emisji tlenków siarki i azotu.
VI – wzrost troski o jakość powietrza.
VII – Wprowadzenie do produkcji technologii wypracowanych na wyższych uczelniach.
I – Przemysł, który zużywa coraz więcej energii, prowadzi do wzrostu kosztów produkcji.
II – Poprawa umiejętności pracowników w zakładach produkcyjnych przyczynia się do poprawy jakości i innowacyjności produktów.
III – Współpraca z jednostkami naukowymi pomaga w ulepszaniu przemysłu poprzez podnoszenie kwalifikacji pracowników oraz możliwość wprowadzenia nowych projektów i unowocześnienia produktów i sposobów produkcji.
IV – Ograniczenie emisji zanieczyszczeń powietrza takich jak tlenki siarki i azotu prowadzi do bardziej ekologicznej produkcji i dostosowania się do międzynarodowych standardów ochrony środowiska.
V – Zwiększenie roli węgla brunatnego i kamiennego w produkcji energii szkodzi środowisku. Jest ono ponadto niezgodne z postanowieniami na przyszłe lata w kwestii ochrony środowiska, która nalega, aby odchodzić od węgla.
VI – Wzrost troski o jakość powietrza, ma pozytywny wpływ na zmiany w przemyśle. Dzieje się tak, ponieważ każde działanie, mające na celu ochronę środowiska lub poprawę jego stanu działa pozytywnie. Ponadto jest zgodne z nowoczesną proekologiczną gospodarką.
VII – Wprowadzanie do produkcji technologii wypracowanych na wyższych uczelniach, ma pozytywny wpływ na zmiany w przemyśle. Nie tylko bowiem wprowadza innowacje do przemysłu, ale też wspomaga szkolnictwo wyższe.