W 1940 r. rząd londyński przyjął tezy polityki zagranicznej. W stosunku do Związku Radzieckiego postanowił, że 1) Polska jest w stanie wojny. z ZSRR. 2) Rząd nie uznaje zaboru wschodniej części Polski przez ZSRR.
W lipcu 1941 r. Polska i Związek radziecki zawarły układ Sikorski-Majski. Na jego mocy: 1) Stalin uznał, że pakt Ribbentrop-Mołotow przestał obowiązywać. 2) Polska i ZSRR przywróciły stosunki dyplomatyczne. 3) Stalin zgodził się na utworzenie armii polskiej w ZSRR i „amnestię” dla więzionych obywateli polskich.
Od grudnia 1941 r. Stalin prowadził działania wymierzone w rząd londyński: 1) zezwolił na ewakuację armii polskiej generała Andersa do Iranu. 2) W ZSRR powołał do życia Związek Patriotów Polskich. (1943). W okupowanej Polsce od 1942 r. istniała podporządkowana Moskwie. komunistyczna Polska Partia Robotnicza. 3) Po odkryciu grobów katyńskich Stalin oskarżył rząd londyński o zmowę z Hitlerem i zerwał stosunki dyplomatyczne.
Relacje rządu londyńskiego ze Związkiem Radzieckim w okresie II wojny światowej są skomplikowane. Rząd na uchodźstwie musiał uwzględniać fakt, że ZSRR zaatakował Polskę, a po 1941 r. utrzymywać poprawne stosunki z Rosją jako potencjalnym sojusznikiem przeciwko Hitlerowi.