Hitler rozpoczął łamanie postanowień wersalskich od wystąpienia z Ligi Narodów, a następnie podjął decyzję o remilitaryzacji Nadrenii. Był to sprawdzian reakcji państw zachodnich, który przebiegł zgodnie z oczekiwaniami Führera – Zachód nie zareagował, w związku z czym pokazał, że można pozwolić sobie na więcej.
W rządach francuskim i brytyjskim do głosu doszły ugrupowania, które za wszelką cenę nie chciały do puścić do wybuchu kolejnej wojny, toteż postanowiono zaspakajać żądania Hitlera, z nadzieją, że kolejne zdobycze nasycą go i do konfliktu zbrojnego nie dojdzie.
Przykładowa ocena:
Łatwo skrytykować postawy ówczesnych polityków, które faktycznie były bierne i w niedługiej przyszłości okazały się naiwne, jednak musimy pamiętać, że wyczerpana Wielką Wojną oraz Wielkim Kryzysem Europa ostatnie czego pragnęła do kolejny konflikt zbrojny.
Francuzi odsuwali od siebie całkowicie takie rozwiązanie – pamiętajmy, że większość kosztów I wojny ponieśli właśnie oni, więc trudno im się dziwić, że mieli nadzieję na ugłaskanie agresywnych posunięć Hitlera. Wielka Brytania, która zmagała się z kryzysem gospodarczym i kolonialnym, również nie spieszyła się do kolejnych przedsięwzięć wojennych.
Tak naprawdę każdy po ludzku miał nadzieję, że do tak radykalnych rozwiązań nie dojdzie, stąd polityka „ugłaskiwania” Hitlera. Niestety okazała się ona krótkowzroczna i znaleźli się tacy, którzy przed tym ostrzegali. Jednak chęć życia w spokoju wygrała.
Pamiętaj, że zaprezentowana ocena jest subiektywna, są ludzie, którzy ostro krytykują postawę ówczesnych polityków, zrzucając na nich odpowiedzialność za kolejne wydarzenia. Są też zdania, które ostrożnie podchodzą do tematu – należy pamiętać, że ówcześni nie mieli wiedzy, którą posiadamy my. Zastanów się nad tematem i przedstaw swoją własną opinię – pamiętaj, że każda jest dobra, jeśli jest poparta argumentami, nie istnieje „jedna słuszna”.