Liga Narodów wyodrębniła 3 rodzaje terytoriów mandatowych, odpowiadające poziomowi ich rozwoju gospodarczego. Były to kraje:
· Wysoko rozwinięte, które szybko mogły uzyskać niepodległość.
· Średnio rozwinięte, które wymagały czasu na zwiększenie potencjału gospodarczego.
· Słabo rozwinięte, których samodzielność stała pod znakiem zapytania.
Na terytoriach mandatowych najbardziej skorzystały Wielka Brytania i Francja, które pod swój zarząd otrzymały kraje wysoko rozwinięte, takie jak Irak, Palestyna, Liban czy Syria.