Uczniowie podjęli strajk szkolny z lutego 1905 roku z powodu działań carskiej władzy, która narzucała język rosyjski jako obowiązkowy język wykładowy, a także wprowadzała policyjny system w szkołach oraz przymus religijny. Uczniowie domagali się unarodowienia szkół i wprowadzenia języka polskiego jako języka wykładowego, a także zniesienia systemu policyjnego i przymusu religijnego w szkołach oraz powszechnego obowiązku nauczania początkowego. Ich celem było uzyskanie równych praw dla wszystkich narodowości zamieszkujących Królestwo Polskie.
W czasach zaborów Polski władze carskie dążyły do rusyfikacji społeczeństwa polskiego poprzez narzucanie języka rosyjskiego jako obowiązkowego języka wykładowego, a także wprowadzanie systemu policyjnego w szkołach i przymusu religijnego. Uczniowie, jako część społeczeństwa polskiego, domagali się równouprawnienia i wolności narodowej oraz kulturowej. Strajk szkolny stał się jednym z elementów walki o niepodległość Polski.