Władze carskie zsyłały Polaków na Sybir ze względu na ich działalność patriotyczną i niezgodne z polityką rosyjską dążenia niepodległościowe. Władze chciały osłabić polską opozycję i wykorzenić polskie tradycje i kulturę, przez co Polacy byli traktowani jako wrogowie Rosji. Ponadto Rosjanie chcieli wykorzystać siłę roboczą zsyłanych Polaków do prac w kopalniach i na plantacjach w katorżniczych warunkach.
Zsyłki na Sybir były jednym z najcięższych i najskuteczniejszych środków represji stosowanych przez władze carskie wobec Polaków po powstaniu styczniowym. Władze caratu zależało na osłabieniu polskiej opozycji i przeciwdziałaniu dalszym powstaniami, dlatego też zsyłki były wymierzone w najbardziej aktywnych i wpływowych polskich działaczy. Polacy zostawali zsyłani w te rejony, ponieważ były one bardzo trudne do osiedlenia i życia, co miało prowadzić do szybkiej dezintegracji polskiej społeczności. Ponadto katorga w ciężkich warunkach i ciężka praca w kopalniach na Uralu stanowiły surowe kary, które miały zniechęcić Polaków do dalszej walki o wolność i niepodległość.