Ruch ludowy powstał w XIX wieku w Europie, głównie na obszarach wiejskich, jako reakcja na nierówności społeczne i ekonomiczne. Powstanie ruchu ludowego było związane z rozwojem kapitalizmu, który prowadził do zagłady małych gospodarstw rolnych i wykluczenia z rolnictwa wielu ludzi. Ruch ludowy miał na celu walkę z wykluczeniem i ubóstwem na wsi, a także dążenie do równości społecznej i demokratyzacji życia publicznego.
W Polsce ruch ludowy ukształtował się w Galicji, na skutek niesprawiedliwego traktowania chłopów przez władze austriackie. Głównymi postulatami ruchu ludowego były: reforma rolno-społeczna, ochrona małorolnych gospodarstw i zwalczanie wyzysku chłopów, a także walka o równouprawnienie narodowe i polityczne. W czasie zaborów ruch ludowy był jednym z głównych nurtów polskiej myśli społeczno-politycznej.
Ruch ludowy to ruch społeczny powstały na przełomie XVIII i XIX wieku, którego celem było walka o prawa i równość dla ludu wiejskiego. Powstanie ruchu było związane z rozwojem kapitalizmu i nierównościami społecznymi, które prowadziły do wykluczenia z rolnictwa wielu ludzi. W Polsce ruch ludowy ukształtował się głównie w Galicji, gdzie chłopi byli niesprawiedliwie traktowani przez władze austriackie. Główne postulaty ruchu ludowego to reforma rolno-społeczna, walka z wyzyskiem chłopów, ochrona małych gospodarstw rolnych oraz walka o równouprawnienie narodowe i polityczne. Ruch ludowy był jednym z najważniejszych nurtów polskiej myśli społeczno-politycznej w czasie zaborów.