Zabór austriacki był terytorium, w którym istniały najlepsze warunki do przetrwania i rozwoju narodu polskiego. W przeciwieństwie do innych zaborów Austria stosowała bardziej liberalną politykę wobec Polaków, co pozwoliło na rozwój kultury i oświaty polskiej, a także na rozwój przemysłu i handlu. Ponadto Austriacy wprowadzili w 1867 r. tzw. autonomię galicyjską, co pozwoliło na większą swobodę i samorządność dla Galicji.
W latach zaborów Polski każde z trzech państw okupujących terytorium Polski (Rosja, Prusy, Austria) prowadziło różną politykę wobec narodu polskiego. Zabór austriacki wyróżniał się bardziej liberalnymi postawami wobec Polaków, co pozwoliło na rozwój kultury i oświaty polskiej, a także na rozwój przemysłu i handlu. Wprowadzenie autonomii galicyjskiej w 1867 r. pozwoliło na większą samorządność i swobodę dla Galicji, a także na ożywienie polityczne i kulturalne. W innych zaborach Polacy byli poddani różnym ograniczeniom, a polityka rusyfikacji w Rosji czy germanizacji w Prusach przyczyniała się do ograniczenia polskiej kultury i języka.