Wśród postulatów społeczno-ekonomicznych PPS-u z 1905 roku były: wolność strajków i organizacji zawodowych, wprowadzenie ośmiogodzinnego dnia pracy oraz minimalnej płacy, wprowadzenie ubezpieczeń społecznych na wypadek choroby, kalectwa i starości oraz utworzenie Inspektoratu Przemysłowego wybieranego przez robotników.
Polska Partia Socjalistyczna (PPS) była jedną z głównych partii politycznych w Królestwie Polskim na przełomie XIX i XX wieku, a jej celem było zwiększenie swobody obywatelskiej i poprawa warunków życia i pracy ludności robotniczej i chłopskiej. Wśród postulatów PPS-u znalazły się zarówno postulaty polityczne, jak i społeczno-ekonomiczne. W ramach postulatów społeczno-ekonomicznych, PPS domagała się poprawy sytuacji materialnej robotników poprzez wprowadzenie minimalnej płacy i ośmiogodzinnego dnia pracy, a także poprawy warunków społecznych, takich jak wprowadzenie ubezpieczeń społecznych na wypadek choroby, kalectwa i starości oraz utworzenie Inspektoratu Przemysłowego wybieranego przez samych robotników.