Cesarze nadawali biskupom ziemie oraz tytuły w zamian za wierną służbę (na zasadach feudalnych). W ten sposób dostojnik kościelny musiał być lojalny wobec władcy, nawet jeśli sytuacja była sprzeczna z poglądem papieża. Kościół mierzył się z dużym rozdrobnieniem i pomimo tego, że zwierzchnikiem wszystkich duchownych był papież, to w gruncie rzeczy miał on niewielką władzę nad tymi, którzy przebywali poza Rzymem.
