Wierni sprzeciwiali się sprzedawaniu odpustów za pieniądze, ponieważ uważali, że takie praktyki były sprzeczne z nauką Kościoła oraz moralnością chrześcijańską. Odpuszczanie grzechów powinno wynikać z prawdziwej skruchy i nawrócenia, a nie z płacenia za to. Możliwość zmycia grzechów dzięki kupnie odpustu umacniała w wiernych fałszywe poczucie, że zbawienie jest zależne od posiadanego majątku, nie zaś życia według zasad religii.
Jednym z bardziej znanym przypadków sprzedaży odpustów w historii Kościoła była sprawa Marcina Lutra, niemieckiego teologa i reformatora. W 1517 roku Luter skrytykował sprzedaż odpustów przez Kościół, a jego krytyka doprowadziła do wybuchu Reformacji. Luter argumentował, że odpuszczenie grzechów może być przyznane tylko przez Boga, a nie przez Kościół, i że chrześcijanie powinni polegać na wierze i łasce Bożej, a nie na kupowaniu odpustów. Ten sprzeciw przeciwko sprzedaży odpustów stał się jednym z fundamentów ruchu reformacyjnego i doprowadził do powstania nowych wyznań chrześcijańskich, takich jak luteranizm czy kalwinizm.