Kodeks Mendoza to rękopis, który zawierał opisy i rysunki przedstawiające zwyczaje, życie codzienne, historię i wierzenia Indian, był jednym z najważniejszych źródeł informacji o Aztekach i Meksyku przed jego podbojem przez Hiszpanów.
Został sporządzony w XVI wieku na zlecenie wicekróla Meksyku Antonia de Mendoza, a zawarte w nim ilustracje przedstawiają kulturę Azteków, ich rytuały i obyczaje, a także sposób organizacji społeczeństwa, dzięki czemu Europejczycy mogli poznać obcą im cywilizację. Zauważyć należy, że Kodeks był jednym z niewielu źródeł, które umożliwiały zrozumienie kultur prekolumbijskich, dzięki czemu przyczynił się do zainteresowania europejskich uczonych badaniem ludów je reprezentujących.
Kodeks był przechowywany w Hiszpanii przez wiele lat, a jego wartość jako źródła wiedzy o prekolumbijskim Meksyku została doceniona dopiero w XIX wieku. Obecnie oryginał kodeksu znajduje się w Bibliotece Oksfordzkiej.