Portret Henryka VIII autorstwa Hansa Holbeina przedstawia króla w pełnej postawie, z rozpostartymi nogami. Monarcha ubrany jest w bogatą, ozdobną szatę królewską, a na głowie nosi zawadiacki kapelusz. Jego postawa jest pełna pewności siebie i dumy, co ma symbolizować królewską godność i potęgę, a spojrzenie skierowane prosto na obserwatora wyraża przekonanie o wyjątkowości i swej nieomylności. Obraz ma na celu uchwycić władzę i majestat bijący od monarchy, prezentując go jako silnego i niekwestionowanego lidera.
Jednakże warto zauważyć, że portret nie ukazuje wszystkich cech Henryka VIII. Nie przedstawia jego otyłości, na którą król cierpiał w późniejszym okresie życia, ani nie podkreśla jego gwałtownego, wybuchowego temperamentu i skłonności do brutalności. Holbein w swoim portrecie skupia się raczej na wyidealizowanym wizerunku władcy, reprezentując go jako mężnego, krzepkiego, pełnego wigoru i pewności siebie. Portret Holbeina może być również interpretowany jako próba ukazania władzy i autorytetu monarchy w czasach wzrostu potęgi angielskiej dynastii Tudorów, której Henryk VIII był przedstawicielem.
Henryk VIII był znany z licznych małżeństw i rozwodów. Jego najbardziej znana żona, Katarzyna Aragońska, nie była w stanie urodzić męskiego dziedzica, co skłoniło Henryka VIII do próby unieważnienia małżeństwa i poślubienia Anny Boleyn. To doprowadziło do rozłamu z Kościołem katolickim i ustanowienia niezależnego kościoła narodowego (anglikańskiego).