Leonardo da Vinci był znany z dbałości o odpowiednie przygotowanie do pracy artystycznej, zwłaszcza jeżeli był to dla niego nowy temat. Uważał, że proces twórczy wymaga odpowiedniego przygotowania zarówno fizycznego, jak i mentalnego. Zachęcał artystów do systematycznego obserwowania otaczającego świata i badania różnych przedmiotów oraz zjawisk.
Artysta był zwolennikiem ścisłej nauki anatomii, która pomagała mu w lepszym zrozumieniu otaczającej go rzeczywistości i oddaniu detali ludzkiego ciała w swoich dziełach. Zalecał to samo swoim uczniom i naśladowcom, gdyż uważał przedstawianie postaci ludzkich w tym samych formach i postawach jako wadę oraz wyraz ograniczenia i braku odpowiedniego warsztatu malarskiego. Podkreślał, że w zależności od płci i wieku ludzie wyglądają inaczej, co trzeba mieć na uwadze przy próbach ich portretowania. Da Vinci zalecał prowadzenie szczegółowych notatek i szkiców, które miały służyć jako baza informacji do wykorzystania w przyszłych pracach.
Da Vinci uważał, że artysta powinien być w stanie skoncentrować się na swojej pracy i wnikliwie analizować temat, który zamierza przedstawić. Praktykował medytację jako sposób na wzmocnienie koncentracji i rozwinięcie wyobraźni. Zalecał artystom, aby nie ograniczali się do jednego źródła inspiracji, lecz by szukali jej w różnych dziedzinach, takich jak literatura, filozofia, nauka czy przyroda. Widział korzyści w twórczym połączeniu różnych nauk i idei.