Portret Elżbiety I z Wielką Armadą jest jednym z najbardziej ikonicznych portretów angielskiej królowej. Przedstawia ją w pełnym stroju monarszym, podkreślając jej wielkość w hołdzie zwycięstwu nad hiszpańską Wielką Armadą w 1588 roku.
Na obrazie widoczna jest Elżbieta I w pięknej, bogato zdobionej biało-czarnej sukni, z koroną ustawioną na podwyższeniu. Jej postawa jest dumna i dostojna, a twarz wyraża pewność siebie i siłę. Jednym z najważniejszych elementów portretu jest globus, na którym spoczywa dłoń kobiety. Symbolizuje on władzę i kontrolęnad różnymi częściami świata. Jest to wyraz imperialnych ambicji monarchini i jej aspiracji do panowania nad całym światem. Inne elementy portretu, takie jak perłowe naszyjniki i olbrzymie kokardy, wskazują na status i godność monarszą.
Przekaz dzieła jest jasny — ma on gloryfikowaćkrólową i uczcić jej zwycięstwo nad Hiszpanią, jest symbolem potęgi i siły Anglii, a także wizerunkiem wielkiej i niezależnej władczyni. Przekazuje pewność siebie kobiety oraz jej ambicje do rozszerzenia swojego wpływu i panowania na arenie międzynarodowej. Portret jest zarazem wyrazem propagandy i afirmacją władzy Elżbiety I.
Na portrecie Elżbieta ma pomalowane twarz i ręce na biało, co było popularnym trendem w tamtych czasach. Biały makijaż symbolizował czystość oraz przynależność do wysokiego stanu społecznego.