Renesansowe zainteresowanie człowiekiem znalazło odbicie w sztuce na wiele sposobów. Jednym z nich było odkrywanie i podkreślanie piękna ludzkiego ciała. Artyści oddawali się studiowaniu anatomii, dzięki czemu w sztuce odrodzenia postacie ludzkie stały się bardziej realistyczne,proporcjonalne i zmysłowe. Twórcom zależało na oddaniu naturalnego ruchu, energii oraz emocji za pomocą mimiki, oraz gestykulacji, w czym pomagało zastosowanie światłocienia.
Innym sposobem na wyrażenie zainteresowania człowiekiem było zwracanie uwagi na indywidualność i wyjątkowość każdej jednostki – często ukazywano je w sposób, który uwypuklał cechy charakterystyczne, prezentowano je z atrybutami podkreślającymi umiejętności i zdolności. Malarze i rzeźbiarze starali się oddać także ludzkie wnętrze: myśli i emocje.
Renesansowe zainteresowanie człowiekiem znalazło też odbicie w sztuce poprzez podejście humanistyczne, które dążyło do odkrywania, doceniania i udostępniania ludzkiej wiedzy, kultury i sztuki. Artystom zależało na tworzeniu dzieł, które byłyby zrozumiałe dla ludzi, których celem byłoby zainteresowanie światem.
Włoski artysta renesansowy Leonardo da Vinci był znany nie tylko jako malarz i rzeźbiarz, ale również jako naukowiec i wynalazca. Zaprojektował między innymi prototyp helikoptera, spadochronu i pojazdu z napędem mechanicznym. Był także autorem notatek i szkiców na temat anatomii człowieka, które do dziś stanowią cenny materiał dla naukowców i lekarzy.