Nieodpłatna praca chłopów na rzecz szlachty powodowała, że folwarki mocno się rozwijały, a chłopi stanowili tanią siłę roboczą. To powodowało, że sejmy wprowadzały prawa, które miały zapobiegać opuszczaniu wsi przez ludność wiejską.
Chłopi stanowili dla szlachty tanią siłę roboczą, dzięki której mocno się rozwijały folwarki. Ich brak wpłynąłby negatywnie na wzbogacanie się szlachty. Sejm obradujący w Piotrkowie w 1496 r. przyjął postulat, który umożliwiał przeniesienie się do miasta tylko jednego chłopa rocznie.