Mikołaj Kopernik był autorem teorii heliocentrycznej udowadniającej, że w centrum Układu Słonecznego znajduje się Słońce, a Ziemia wraz z Księżycem i innymi planetami krążą wokół niego. Kopernik doszedł również do wniosku, że Ziemia jednocześnie kręci się wokół własnej osi. Ten ruch, zwany ruchem obrotowym Ziemi, jest przyczyną występowania zjawiska dnia i nocy.
Do XV w. ludzie wierzyli, że to właśnie Ziemia znajduje się w centrum Układu Słonecznego. Dopiero odkrycie Mikołaja Kopernika zrewolucjonizowało myślenie o miejscu Ziemi i Słońca w kosmosie. Jego teoria to jedno z największych odkryć naukowych w dziejach.
Mikołaj Kopernik sformułował jedną z najbardziej przełomowych teorii w czasach nowożytnych. W 1543 roku wydał dzieło pt. O obrotach ciał niebieskich, które podważało dotychczasowe przekonanie o miejscu Ziemi i Słońca w Układzie Słonecznym. Opisana przez Kopernika teoria heliocentryczna była sprzeczna z nauką Kościoła, dlatego została umieszczona w indeksie ksiąg zakazanych, w którym pozostała do 1828 r.