Danuta Siedzikówna „Inka” wstąpiła do Armii Krajowej, gdzie została sanitariuszką. Razem z 5. Wileńską Brygadą AK walczyła z milicją i Urzędem Bezpieczeństwa.
Tuż przed śmiercią Danuta Siedzikówna siedząc w więzieniu, przekazała swoim krewnym gryps: „Jest mi smutno, że muszę umierać. Powiedzcie mojej babci, że zachowałam się jak trzeba”. Inka została skazana na karę śmierci, którą wykonano 28 sierpnia 1946 roku. Miała wtedy niecałe 18 lat.