Osoba mówiąca w wierszu Stanisława Barańczaka
A. zachowuje spokój, nie buntuje się przeciw kolejom losu.
B. jest pogodzona z nieuchronnością przemijania.
Określenia opisujące postawę podmiotu lirycznego, które nie są zgodne z wymową wiersza, to:
C. boi się śmierci, nie może się z nią pogodzić.
D. z zaświatów apeluje o pamięci po śmierci.
Podczas wykonywania zadania zwróć uwagę, że podmiot liryczny w wierszu zachowuje spokój i godzi się z przemijaniem. Pogodził się z przeciwnościami losu. Wskazuje na to brak epitetów oraz wykrzyknień, które mogłyby wskazywać na jego niepokój. Przeanalizuj podany wers:
„po życiu już, po urojeniu
trzeźwiej bezstronny: smak ponownie trochę
słodki, lecz bardziej gorzki, jak to z truciznami.”