Rzeczownik – odmienna część mowy. W formie podstawowej – w mianowniku – odpowiada na pytania: kto? (np. tata), co? (np. piec). Rzeczowniki mogą być nazwami osób (np. strażak), rzeczy (np. sukienka), roślin (np. tulipan), zwierząt (np. pies), pojęć (np. synonim), czynności (np. sprzątanie), cech (np. systematyczność). Dzieli się na rzeczowniki własne (np. Jacek) i rzeczowniki pospolite (np. dentysta). Wyróżnia się też rzeczowniki żywotne (np. koń, uczeń) i nieżywotne (np. stokrotka). Wśród rzeczowników żywotnych są rzeczowniki osobowe (np. pani, papuga) i nieosobowe (np. kot, samochód). Rzeczowniki odmieniają się przez przypadki (np. słowo, słów), liczby (np. pan, panowie) i mają stały rodzaj gramatyczny (np. słowo jest rodzaju nijakiego).
W języku polskim rzeczownik odgrywa kluczową rolę w budowaniu zdań.