Poetycka przypowieść „Przypowieść o maku” Czesława Miłosza niesie za sobą sens ukazania i zwrócenia uwagi czytelnika na ludzki egoizm. Utwór powstał w czasie II wojny światowej, podczas której panował ogromny egoizm, pycha i bezkarność, zwłaszcza ze strony Hitlerowców. Autor przypomina, że Ziemia jest jedynie malutkim ziarenkiem maku we wszechświecie. Człowiek nie ma prawa być taki egoistą, ponieważ to nie świat należy do człowieka, a człowiek do świata.
Przypowieść jest pewnego rodzaju opowieścią zawierającą ukryte przesłanie. Ma na celu wskazanie odbiorcy właściwego sposobu postępowania, który należy naśladować.