Początkowy nastrój utworu wydaje się sielankowy i romantyczny. W chwili pojawienia się nimfy ulega on jednak diametralnej zmianie i staje się mroczny i tajemniczy. O nastroju świadczy między innymi opis przyrody – początkowo spokojną atmosferę podkreśla jasno świecący księżyc. Gdy w dramacie pojawia się tajemnicza nimfa, przyroda gwałtownie reaguje, o czym świadczą zburzone wody jeziora. Nastrój tajemnicy i niepewności budują także fantastyczne elementy utworu, takie jak nagłe pojawienie się nimfy. Dużą rolę odgrywa także narrator, który zaznacza, że sam nie wie, kim jest dziewczyna.
Nastrój grozy i tajemniczości to jedna z cech charakterystycznych ballady.