Romantycy mogliby powiedzieć, że tak naprawdę nie można powiedzieć by to, co dzieje się w umyśle i w „świecie marzeń” nie jest jednocześnie prawdą. Życie wyobrażeniami może stanowić problem, jednak jednocześnie jest to forma eskapizmu.
W tym zadaniu zastanów się, jaką postawę mają romantycy. Dlaczego miłość jest dla nich najważniejszym uczuciem mimo tego, że jest równocześnie tak niebezpieczna? Czy brak logiki i pragmatycznego podejścia do uczuć i pragnień jest pewną cechą charakterystyczną epoki?