Na statyczny opis Doroty składa się użycie przez Kochanowskiego wielu porównań. Autor dokonuje pięknego, łagodnego opisu kobiety. Wyraża on się poprzez porównanie kobiety do światła księżyca, które jaśnieje między gwiazdami, w ten sposób Dorota wyróżnia się spośród innych kobiet. Fryzura kobiety porównywana jest do spokojnej brzozy, twarz do kwiatów, a cera do gładkiego marmuru. Opis jest bardzo dokładny, odnosi się do natury i przyrody. Można go uznać za statyczny, ponieważ mówi o kobiecie w bardzo spokojny i łagodny sposób, nie odnosi się do przeżyć wewnętrznych.
Opis statyczny opiera się na zwróceniu uwagi na rzeczy, które są niezmienne, nie odnosi się on do przeżyć.