Grecki teatr powstał poprzez stopniowe udoskonalanie występów organizowanych w związku ze świętami obchodzonymi na cześć boga Dionizosa. Początkowo do mitycznego bóstwa kierowano chóralne pieśni, następnie zaś zaczęto urozmaicać widowisko, wprowadzając aktora. Aby umożliwić szerokiej publiczności dobry widok na prezentowane sceny zaczęto wykorzystywać naturalne ukształtowanie terenu, sytuując artystów u podnóży wzgórz, podczas gdy widzowie zasiadali na ławkach przygotowanych na zboczu. Tak powstały pierwsze teatry.
W starożytności teatr traktowano nie tylko jako źródło rozrywki i miejsce, gdzie obcuje się z kulturą. Sztuki miały pełnić funkcje dydaktyczne i wychowawcze. Jednocześnie w widowiskach uczestniczyli zarówno obywatele (w tym również kobiety) i niewolnicy, co budowało poczucie tożsamości narodowej.
Grecki teatr był miejscem, gdzie wystawiano dramaty. Komedie miały ukazywać ludzkie wady i postawy w sposób przejaskrawiony, pokazując niepożądane zachowania w sposób żartobliwy i rubaszny. Tragedie miały natomiast umożliwić widzom przejście tak zwanego oczyszczenia, polegającego na pozbyciu się złych emocji. Do teatru wstęp mieli wszyscy, natomiast aktorami mogli być jedynie mężczyźni.