· W tekście pojawiają się postacie fantastyczne. Wśród nich jest słowik, który potrafi mówić, a także śmierć, która zachowuje się jak człowiek. Również niektóre zdarzenia są fantastyczne, np. cesarz odzyskuje zdrowie po usłyszeniu śpiewu słowika. Miejsce utworu to dwór chiński, jednak nie możemy wskazać, gdzie dokładnie się on znajduje i określić czasu akcji. W utworze bohaterowie przyjmują cechy ludzkie. Słowik mówi, jest utalentowany, skromny i nie chowa urazy, przeżywa ludzkie emocje. Również śmierć przedstawiona jest jak człowiek. Siedzi na cesarzu i ubiera jego koronę.
· Słowik ma szczęśliwe zakończenie i płynie z niego morał, że prawda i szczerość są bardziej wartościowe niż piękno i bogactwo.
· Utwór Hansa Christiana Andersena jest baśnią, ponieważ spełnia wszystkie jej cechy.
Do wymienionych cech można dodać jeszcze to, że baśń jest utworem niewielkich rozmiarów, co również spełnia Słowik.