· Węglan wapnia – CaCO3
· diwodorofosforan(V) sodu – NaH2PO4
· jodek żalaza(II) – FeI2
· wodorowęglan potasu – KHCO3
· siarczan(VI) sodu-woda(
) – NaSO4 ∙ 10H2O
· chlorek magnezu – MgCl2
· węglan dowodorotlenek dimiedzi(II) – CuCO3(OH)2
· Nazwy soli prostych składają się z dwóch wyrazów: pierwszy pochodzi od nazwy kwasu, a drugi od nazwy metalu.
· Nazwy soli kwasów beztlenowych mają końcówkę „-ek”, np. bromek, siarczek.
· Nazwy soli kwasów tlenowych mają końcówkę: „-an”, np. siarczan, azotan(V).
· Nazwy soli podwójnych składają się z trzech wyrazów. Wymieniane są w kolejności alfabetycznej najpierw nazwy anionów, następnie nazwy kationów. W przypadku występowania większej liczby tych samych jonów używamy przedrostków: „di”, „tri”, „tetra”.
· Nazwy hydratów składają się z dwóch części, pierwsza to nazwa soli bezwodnej następnie myślnik wyraz „woda” i określenie ilości cząsteczek soli do cząsteczek wody.
· Nazwy wodorosoli – nazwa anionu z przedrostkiem: „wodoro” i nazwa kationu.
· Nazwy hydroksosoli – w tych nazwach występuje słowo: „wodorotlenek”. W zależności od liczby grup –OH używamy przedrostków: „di”, „tri”, „tetra”.