Beryl leży bezpośrednio nad magnezem w układzie okresowym. Jego elektroujemność to 1,5 a elektroujemność magnezu to 1,2. Wynika to z faktu, że beryl ma większą zdolność do przyciągania elektronów niż magnez, ponieważ magnez ma większy promień atomowy od berylu, przez co jądro magnezu ze słabszą siłą przyciąga najbardziej zewnętrzne elektrony. Elektroujemność maleje w grupie wraz ze wzrostem numeru okresu.
