Wilhelm II prowadził politykę światową, która miała na celu budowę potężnego państwa niemieckiego. Jednym z istotnych punktów tej polityki było pozyskiwanie nowych kolonii, osiągnięcie statusu mocarstwa na skalę światową. To w rzeczy samej kłóciło się z polityką Wielkiej Brytanii, która realizowała te same cele w kwestii kolonialnej. Spowodowało to jej zbliżenie w kontaktach dyplomatycznych z Francją i ostatecznie zadecydowało o serdecznym porozumieniu.
Entente cordiale – czyli serdecznie porozumienie, było podstawą francusko-brytyjskiej współpracy wojskowej, łagodziło dotychczasowe konflikty obu państw na obszarach kolonialnych. Stanowiło sojusz w obliczu mocarstwowej polityki Niemiec.