Uprawne tereny Mezopotamii występowały tylko w pobliżu rzek – Eufrat i Tygrys. Im dalej od rzek, tym większa pustynia. Podobnie jak w Egipcie, tak i w Międzyrzeczu cywilizacja rozwinęła się tylko w pobliżu rzeki, można więc stwierdzić, że stały dostęp do pitnej wody był warunkiem osadnictwa.
Obszary uprawne Egiptu i Mezopotamii tworzą kształt półksiężyca, stąd mamy nazwę, która je określa – „żyzny półksiężyc”.