Jan III Sobieski był królem Polski w latach 1674–1696. Jako hetman wielki koronny zasłynął w bitwie pod Chocimiem w 1673 roku, kiedy udało mu się wypędzić Turków z Podola. W 1683 roku stanął na czele koalicji wojsk polsko-austriacko-niemieckich, które pokonały armię wezyra i odniosły spektakularne zwycięstwo w bitwie pod Wiedniem. Był wybitnym wodzem, który zatrzymał ekspansję Imperium Osmańskiego do Europy. Jan III Sobieski był także osobą bardzo dobrze wykształconą i znającą kilka języków obcych – w tym łacinę, niemiecki, francuski oraz podstawy greki i tatarskiego. Był mecenasem kultury i bibliofilem, który zgromadził w pałacu w Wilanowie około 7 tysięcy książek.
Jan III Sobieski podczas potopu szwedzkiego był jedną z pierwszych osób, które przeszły na stronę najeźdźcy. Dowódca opuścił armię wroga w 1656 roku, aby zaangażować się w sprawy narodowe. Dzięki swoim umiejętnościom wojskowym i dowódczym był nazywany przez pokonanych pod Wiedniem Turków – Lwem Lechistanu.